IMF’nin 21 Kasım 2025 tarihli 4. Madde Konsültasyon Raporu’nun yayımlanmasıyla aynı gün, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı Alparslan Bayraktar’ın Dünya Bankası ile 6 milyar dolarlık enerji finansmanı için mutabakat sağlandığını açıklaması ekonomi çevrelerinde geniş yankı uyandırdı. Nefes gazetesinde konuyla ilgili bir değerlendirme kaleme alan Murat Muratoğlu, iki gelişmenin zamanlamasına dikkat çekerek bunun uluslararası kurumların Türkiye ekonomisine bakışı açısından önem taşıdığını ifade etti.
“IMF’nin politika çerçevesi olmadan Dünya Bankası fonları devreye girmiyor”
Muratoğlu yazısında, IMF ile Dünya Bankası’nın küresel ekonomik mimaride “Bretton Woods kurumları” olarak birlikte hareket ettiğini hatırlatarak, IMF’nin politika çerçevesi olmadan Dünya Bankası fonlarının çoğu zaman devreye girmediğini belirtti. Muratoğlu, Türkiye’nin son dönemde uyguladığı ekonomi politikalarının IMF’nin önerileriyle örtüşen bir yapıya büründüğüne işaret etti.
IMF raporunda, enflasyonla mücadelede daha sıkı para ve maliye politikalarına ihtiyaç duyulduğu vurgulanırken; asgari ücret artışlarının hedeflenen enflasyona göre belirlenmesi, enerji sübvansiyonlarının azaltılması ve mali disiplinin güçlendirilmesi yönünde tavsiyeler yer aldı. Raporda yer alan bu değerlendirmeler, uygulanan mevcut ekonomi politikalarının uluslararası kuruluşların reçeteleriyle paralel olduğu yorumlarına neden oldu.
“Ekonomi yönetiminin politika seti IMF önerileriyle önemli ölçüde benzeşiyor”
Dünya Bankası ile varılan 6 milyar dolarlık finansman mutabakatı da aynı çerçevede ele alınırken, enerji sübvansiyonlarının azaltılmasına yönelik IMF çağrısı ve elektrik tarifelerinde maliyet bazlı modele geçiş, son dönemdeki düzenlemelerle birlikte yeniden gündeme geldi.
Muratoğlu’nun analizinde, 2001 krizi dönemindeki IMF misyon şefliği örneğine atıfla güncel ekonomi yönetiminin politika setinin IMF önerileriyle önemli ölçüde benzeştiği değerlendirmesi de öne çıktı.


